Jesus'last palabras no libro de Actos eran "recibiredes a forza do Espírito Santo, que virá sobre vós e seredes miñas testemuñas en Xerusalén, en toda a Xudea e Samaría e ata o fin da terra." (Actos 01:08 ESV) Isto vén certo o día de Pentecostés en Actos 2, cando "de súpeto veu do ceo un son como un vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estaban sentados" E todos ficaron cheos do Santo Espírito. "(Actos 2:2,4 un) Joel Cando cuestionados sobre o que pasou, Pedro cravou 2:28-32. Ao incluír o sermón de Pedro no libro de Actos, o autor, Lucas, pretende comunicar aos seus lectores que, coa vinda do Espírito Santo nestes últimos días, todas as persoas, xudeus ou xentís, pode ser gardado a través Jesus'name só e que o Espírito Santo virá sobre eles tamén.
Sendo o día de Pentecostes, cincuenta días despois da Pascua, había xudeus de todas as nacións da Terra, en Xerusalén. Eles correron para o lugar deste acontecera e quedaron sorprendidos ao escoitar os 120 discípulos falando en linguas diferentes. Aínda que os que recibiron o Espírito Santo eran todos galileos, os estranxeiros todos oíron o Evanxeo na súa propia lingua. Hershel Ford di que Deus lles deu ese talento especial para un propósito. "El é un Deus de orde e nunca tería centos de persoas correndo tagarelando nunha lingua que ninguén podía entender. Non é o tipo de Deus ". [1] Non todos foron sorprendidos, con todo. Algúns zombaram dos discípulos como estar borracho. Isto levou a Pedro dar o seu sermón sobre as palabras de Joel e as súas implicacións para os xudeus.
En primeiro lugar, el refutou a acusación de estar borracho coa simple declaración de que era moi cedo o día para iso. Entón, Peter explicou que estaban testemuñando a profecía aconteceu. O profeta Joel dixo que Deus iría derramar o seu Espírito sobre toda a carne. A inclusión desta profecía fala máis sobre intención de Lucas que Pedro. Como en Blaiklock dixo: "Este texto non implica que Peter xa previstas as verdades que foi compelido aprender nos capítulos X e XV. Peter non significaba máis que Joel quería dicir. "[2] Lucas claramente quería que os seus lectores saiban que o Espírito Santo é un don a todos os crentes. Debe ser entendido que a Deus esta é unha continuación do pacto que fixo seu pobo desde o principio. Nesta Willimon William dixo: "En ningún lugar Lucas falar do" founding'of da igrexa ou a formación dunha "nova Israel." Hai só un Israel "os fieis que responden fielmente as promesas de Deus". [ 3]
Peter continuou citando a profecía de Joel. El dixo que mozos e vellos, fillos e fillas, escravos e libres serían todos profetizar. O punto aquí era dobre. En primeiro lugar, o don da profecía, o que máis asumira ir desde o período Inter-Testamental, tiña retorno. George E. Ladd poñelas dese xeito ", Peter afirmou que o Espírito Santo xa se tornar activo de novo nunha nova manifestación do propósito redentor de Deus". [4] Deus enviou o Espírito Santo para actuar como catalizador para difundir o Evanxeo de o "fin da terra." O segundo punto aquí é que o Espírito veu sobre todos por igual. Posición social ou sexo non estar no camiño do Evanxeo. El dixo:
Vosos fillos e vosas fillas profetizarão, vosos mozos terán visións, os vosos anciáns terán soños, mesmo sobre os meus servos e servas naqueles días derramarei o meu Espírito e profetizarão. (Actos 2:17 B-18)
Peter pasou a eventos detalle do fin dos tempos. Eventos apocalípticos, como o sol que está a ser transformado en tebras, ea lúa xirando ao sangue non ocorreu durante o tempo de Pedro. Estes eventos aínda agardan o retorno do Rei dos Reis.
Finalmente, Pedro citou importante liña de Joel evangelístico, "E será que sucedeu que todo aquel que invocar o nome do Señor serán gardados." (Actos 2:21) Galicia citou esta ben en Romanos 10:13. El usou para xustificar o envío de misioneiros a predicar o Evanxeo ao mundo,
Como, entón, pois, invocarão aquel a quen non creron? E como crerão aquel de quen non oíron falar? E como oirán, se non quen crave? E como poden predicar se non se enviados? Como está escrito: "Como son fermosos os pés dos que anuncian boas novas!" (Romanos 10:14-15)
Non se pode deixar de crer que Lucas, compañeiro de Galicia, viu o uso de Pedro do mesmo versículo como xustificación para compartir o Evanxeo co mundo pagán. Unha vez máis, Pedro, neste momento, pode non ter entendido que a salvación era para todos. Lucas na súa carta a Teófilo quería dirixir este punto na casa. Nesta Calvin dixo: "Polo tanto, por canto home ningún é excluído da comuñón con Deus, a porta da salvación está definido aberta a todos os homes, nin hai calquera outra cousa, que observa nos impiden entrar, gardar só incredulidade noso." [cinco] Peter completou o seu sermón cunha presentación do Evanxeo exortando todos alí para "arrepentirse e ser bautizados todos vostedes."
[1] Ford, W. Herschel. Sermóns simple do libro de Actos. (Grand Rapids:. Pub Zondervan House, 1961). 31.
[2] Blaiklock, EN Os Feitos dos Apóstolos: un comentario histórico. (Grand Rapids, Michigan: Eerdmans, 1979). 59.
[3] Willimon, Actos William H.. (Atlanta: John Knox Press, 1988). 36.
[4] Harrison, Everett Falconer, e Charles F. Pfeiffer. O Novo Testamento e Wycliffe Bible Commentary. (Chicago: Moody Press, 1973). 389.
[5] Calvin, Jean, et al., Comentarios de Calvino Volume XVIII. 500 aniversario ed. (Grand Rapids, Michigan: Baker Books, 2009), 92.
BIBLIOGRAFÍA
Libros
Barrett, CK Un Comentario Crítico e Exegético sobre os Actos dos Apóstolos. Edimburgo: T & T Clark, 1994.
Blaiklock, EN Os Feitos dos Apóstolos: un comentario histórico. Grand Rapids, Michigan: Eerdmans, 1979.
Calvin, John, James Anderson, Henry Beveridge, Charles William Bingham, John King, Thomas Myers, John Owen, John Pringle e William Pringle. Volume de Calvino comentarios XVIII. 500 aniversario ed. Grand Rapids, Michigan: Baker Books, 2009.
ESV Study Bible: Versión Standard Inglés. Wheaton, Ill.: Biblia encrucilladas, 2008.
Ford, W. Herschel. Sermóns simple do libro de Actos. 1950. Reimpressão, Grand Rapids: Zondervan Pub House, 1961.
Haenchen, Ernst. Os Feitos dos Apóstolos, un comentario. Philadelphia: Westminster Press, 1971.
Harrison, Everett Falconer, e Charles F. Pfeiffer. O Novo Testamento e Wycliffe Bible Commentary. 4a ed. Chicago: Moody Press, 1973.
Willimon, William H. Actos. Atlanta: John Knox Press, 1988.
Nota: Plágio ". o uso non autorizado ou imitación estreita da lingua e os pensamentos de outro autor ea representación deles como o seu propio traballo orixinal" defínese como Se atopou este artigo mentres investigaba para un traballo escolar, por favor, non enganar .